Zanddijk, Recreatiegebied het Twiske
De Amsterdamse Cross Competitie is een serie cyclocross wedstrijden in de buurt van Amsterdam. Elk weekeinde organiseert een van de deelnemende fietsverenigingen een wedstrijd op wisselende locaties. De wedstrijden zijn toegankelijk voor de licentiehouders A- en B- van de wielerbond, maar ook met een triatlonlicentie ben je als deelnemer welkom. Daarnaast is starten op een mountainbike geen probleem. Tijd om te proberen dus.
De wedstrijd vindt plaats op de zanddijk. De zanddijk ligt in het Twiske vlakbij de molen van Landsmeer. De organisatie heeft bij het uitzetten van het parcours de lus door het riet ontweken. Verder ging de rondgang grotendeel over het bestaande parcours dat het gehele jaar toegankelijk is.
De startnummers kon je afhalen bij de kinderboerderij. De deelnamekosten van 3 euro waren inclusief stroopwafel. Snel het startnummer monteren en een klein rondje testen op het parcours. Om 10:30 uur was het de beurt aan de kinderen om te beginnen. Samen met een paar andere deelnemers moesten we lachen om de starter die telkens op een andere manier het startsein aangaf terwijl hij vooraf de methode anders had verteld: “we tellen af en starten bij nul”. En dan vervolgens tellen “1-2-3-start” en “3-2-1-JA”. Meerdere methodes passeerden de revue wat direct zorgde voor een vreugdelijke sfeer. Duidelijk was dat de wedstrijd goed georganiseerd was. Elke startgroep kreeg een ander kleur stuurbordje. Aan de kant stonden tellers die bij elke ronde je startnummer noteerden.
In tegenstelling tot wat velen vooraf hadden verwacht was het parcours goed toegankelijk. Dit mede omdat de zanddijk iets hoger ligt dan de overige gebieden in het Twiske.
Nu is het tijd voor onze startgroep. Serge en Joop zijn ook gearriveerd. Ik kan hen me kleding afgeven en neem de laatste slokken water uit m’n bidon. Ik geef aan dat ik ga voor de “een na laatste plaats”. Ze geven me positieve moed mee bij de start. Bea de vrouw van Joop heeft vooraf waarschijnlijk tips meegegeven over “hoe een wedstrijd te volgen”. Ik weet zeker dat ze daarover een boek kan volschrijven. “Mijn supporters” stonden tijdens de wedstrijd telkens op een ander strategisch punt. Soms net boven een klimmetje waar je met hartslag 180 bovenkomt, ziet er goed uit, ga door! Dan weer beneden aan een technische afdaling. Dat laatste waarschijnlijk met het doel een eventueel stuurfoutje met het fototoestel vast te leggen. Gelukkig heb ik het parcours in de afgelopen weken goed getraind en kon ik mijn medefietsers op de technische stukken goed volgen. Geen valpartijen bij mij.
Vanaf de start is het een uur lang knallen. Vervolgens gaat de bel voor de laatste ronde. De volgorde van binnenkomst bepaald de einduitslag. In principe heel simpel. Ware het niet dat er tijdens de wedstrijd meerdere bellen gingen. De 50+ers en de nieuwelingen mochten bijvoorbeeld eerder afzwaaien. Daaraan had ik niet gedacht.De hartslag ligt de gehele wedstrijd hoog, bij mij rond de 170. Om de techniek en controle te behouden zit je totaal gefocust op de fiets. Deze factoren geven me een kick. Net als in de 1/8e triatlon is de intensiteit hoog maar moet je ook rekening houden met het laatste gedeelte van de wedstrijd. “Niet inkakken”. Dat laatste lukt gelukkig goed. In de voorlaatste ronde kan ik dichterbij mijn voorgangers komen. Ik heb strijd met twee oranje jongemannen die ook op de mountainbike rijden. Vlak voordat ik mijn laatste ronde in ga kan ik ze inhalen. Op dat moment merk ik ook dat ze zich laten
afvallen. Een tactische zet? Ik weet niet goed wat te doen en besluit op eigen tempo door te rijden. Halverwege komt één van de twee me inhalen. Hij rijdt me vierkant weg, een eliterenner. De ander blijkt al gefinisht en was dus nieuweling. Uiteindelijk ben ik volgens de uitslag “voorlaatste”.
De deelname heeft me enorm geïnspireerd en extra gemotiveerd.
Komend jaar wil ik m’n technische kwaliteiten op de mountainbike nog meer verbeteren om volgend jaar weer een plekje op te schuiven. In september staat de Triambla op het programma die ik na twee mislukte pogingen nu echt eens wil finishen. Bike-skills ontwikkelen past mooi in dit plan.
Er zijn binnen de triatlongroep genoeg andere potentiële deelnemers voor de cross in het Twiske. Ik hoop daarom dat als het Twiske volgend jaar weer op de agenda staat het aantal AZVD-ers bij de start wat is uitgebreid. Gewoon in de agenda zetten als het clubkampioenschap mountainbiken. Geen vrijwilligers voor de organisatie nodig en voor 3 euro deelnamekosten hoef je het ook niet te doen…
Verzamelde tips die mij geholpen hebben de drempel tot deelname te verlagen:
1. Een pomp meenemen op fietstraining. Train je rondje op verschillende soorten bandenspanning. Wat doet je fiets? Noteer de omstandigheden waarin je rijdt en de bandenspanning in een logboek. Dit kan ervoor zorgen dat je bewuster bent van de mogelijkheden. Ga op zoek naar de grens.
2. Als je bang bent om te vallen forceer dit dan eens express. In een rustig duinpannetje, zacht hoog gras etcetera. Het gaat erom dat je controle probeert te verbeteren, steek vooral niet je handen uit….
3. Bij de trap moet je afstappen. Het afstappen is identiek aan een van de wisselmethode’s die je tijdens de wissel fietsen-lopen in de triatlon kan uitvoeren. Mooie reden om dit in een wedstrijd zo’n 8x achter elkaar op volle bak te oefenen. Zeker weten dat je komend jaar sneller wisselt tijdens de triatlon!
4. Oefen het tillen van je fiets. Hoe doe je dat? Waar pak je je frame vast? Ook bij strandracen komt het regelmatig voor dat je van je fiets af moet. Best handig dat eens te oefenen.
5. Bochtentechniek. Triatleten staan niet bekend om hun goede bochtentechniek. Tijdens het crossen kan je oefenen in het doortrappen in de bocht. Laat je achterwiel maar eens wegslippen. Bij een goede bochtentechniek pak je tijdens wedstrijden met veel draaien en keren, seconden.
6. Rijden door de zandbak. Tijdens de wedstrijd zag ik veel atleten de grens opzoeken. Rijden langs het lint en zo voorkomen dat je door de zandbak moet. Hoe strak hou jij je lijn?
7. Doe Man-tegen-man wedstrijdjes met je “matties”. Oefen op technische stukken ook eens het inhalen van een medefietser. Eerst in een situatie waarin hij meewerkt, vervolgens waarin hij het je moeilijk maakt en ten slotte in een klein wedstrijdje.
8. Schrijf op tijd in. Zo zorg je ervoor dat je warm kunt rijden op het parcours en nog even kan controleren waar de moeilijke passages zijn.
9. Sta warm aan de start. Geef je kleding vlak voor de start aan een maatje die mee is. Serge bedankt voor de ondersteuning. Vergeet je maatje na de finish niet te bedanken met een goede kop koffie.
10. Train niet alleen minutenlange tempo’s. Door de arbeidstijd in te korten blijf je scherp op de techniek. Lange tempoblokken kan je in het voorjaar mooi op je racefiets doen. De winter is niet de periode om je lichaam vol te belasten met weerstandtraining. Daarnaast de wedstrijd is de “proof of the pudding”.
11. Er zijn wedstrijden waarin een “funklasse” bestaat. Dit is een klassement voor de minder competitieve rijders. Bekende wedstrijden waarbij ook een funklassement bestaat zijn de Rabotop wedstrijden. Zie hier een schema: http://www.rabotopnh.nl/
Veel plezier en wie weet tot ziens op een volgende cross, dit was zeker niet mijn laatste.
Arnold
